การวัดความเรียบ

การวัดความเรียบคือการตรวจสอบความไม่สม่ำเสมอของพื้นผิว เพื่อดูว่าพื้นผิวมีความเรียบที่ถูกต้องมากเพียงใด
ส่วนที่นูนออกมามากที่สุดและส่วนที่เว้าเข้าไปมากที่สุด จะต้องเป็นระยะที่กำหนดระหว่างระนาบทั้งสองที่แยกจากกันในแนวตั้ง

แบบร่างตัวอย่าง

การวัดความเรียบ

การใช้ไดอัลเกจ

การใช้ไดอัลเกจ
a
ชิ้นงาน
b
แท่นวางชิ้นงาน
c
ไดอัลเกจ

วางชิ้นงานลงบนแท่นวางที่มีระนาบแม่นยำและยึดให้เข้าที่ ตั้งค่าไดอัลเกจให้วัดส่วนที่สัมผัสกับพื้นผิวการวัด
เลื่อนชิ้นงานให้พื้นผิวการวัดสามารถวัดได้อย่างทั่วถึง และอ่านค่าจากไดอัลเกจ
ค่าความเบี่ยงเบนที่มากที่สุดคือค่าความเรียบ

ข้อเสีย

ค่าที่วัดได้อาจมีการเปลี่ยนแปลง โดยทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับความเปลี่ยนแปลงของจุดการวัด เนื่องจากจุดการวัดจะเปลี่ยนไปตามวิธีเคลื่อนชิ้นงาน ดังนั้น การทำให้ค่าที่วัดได้มีความเสถียรจึงเป็นเรื่องที่ยาก

การใช้เครื่องมือวัดพิกัด (CMM)

การใช้เครื่องมือวัดพิกัด
a
ชิ้นงาน

วางสไตลัสลงบนจุดการวัดความเรียบ 4 จุดหรือมากกว่า
การเพิ่มจุดการวัดจะช่วยให้วัดได้แม่นยำและเสถียรยิ่งขึ้นแม้จะมีช่วงการวัดที่กว้าง

หน้าจอแสดงผลการวัด
หน้าจอแสดงผลการวัด
a
ผลการวัดความเรียบ

หน้าหลัก